روزه داری از جنبه های عبادی اخلاق عملی و...

   , روزه داری , روزه داری در تابستان , روزه داری در بارداری , روزه داری در دوران بارداری , روزه داری در ایسلند , روزه داری و بارداری , روزه داری و دیابت , روزه داری و ورزش , روزه داری و شیردهی , روزه داری و سنگ کلیه , روزه داري در , روزه داري طولاني ترين , روزه داري وسنگ كليه , روزه داري وديابت , روزه داري و تغذيه , روزه داري در تابستان , روزه داري در ايران , روزه داري و ورزش , روزه داری احوال روزه , روزه داری در ,
  
 امام صادق (ع) : هیچ بدنے نسبت بـہ آنچـہ ارادہ بر انجام آن قوے باشد ناتوان نیست  
   
 حدیثے زیبا براے قوت قلب روزہ داران!  
 ڪـہ روزہ عبادتے ذووجهین است یعنے از وجوہ مختلـ؋ این عبادت حائز اهمیت و داراے آثار است. روزہ دارے از جنبـہ عبادی، اخلاق عملی، روحے و روانی، اقتصادے و اجتماعے و غیرہ داراے ؋ـواید و برڪات و آثار بسیارے است.  
 در آیـہ 184 سورہ مبارڪـہ بقرہ مے خوانیم:  
 «أَیَّامًا مَّعْدُودَاتٍ ؋ـَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِیضًا أَوْ عَلَى سَـ؋ـَرٍ ؋ـَعِدَّةٌ مِّنْ أَیَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ ؋ـِدْیَةٌ طَعَامُ مِسْكِینٍ ؋ـَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا ؋ـَهُوَ خَیْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَیْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ.»  
 «در روزهایى چند پ๛ هر كـہ از شما مریض یا در سـ؋ـر باشد تعدادى (بـہ مقدار آنچـہ ؋ـوت شده) از روزهاى دیگر (را روزہ بدارد، و بر كسانى كـہ روزہ طاقت‏ ؋ـرسا باشد (مانند پیران و خردسالان و بیماران مزمن اـ؋ـطار جایز است و) دادن طعام بـہ یك ؋ـقیر (یك مد بـہ ازاء هر روز) كـ؋ـارہ و بدل آن است، و هر كـہ بر خیر بیـ؋ـزاید (و دو مد بدهد) براى او بهتر است، و روزہ گر؋ـتن (هر چند توان‏ـ؋ـرسا باشد) بهتر است، اگر بدانید.»  
 چند نڪتـہ ڪوتاه:  
 • در این آیـہ بعد براى اینكـہ باز از سنگینى روزہ كاستـہ شود مے ؋ـرماید: «چند روز معدودى را باید روزہ بدارید» چنان نیست كـہ مجبور باشید تمام سال یا قسمت زیادے از آن را روزہ بگیرید بلكـہ روزہ تنها بخش كوچكى از آن را اشغال مى كند. ضمن اینڪـہ در همین روزهاے محدود و اندڪ نیز اگر دچار مشڪلاتے از قیبل بیماری، ڪهولت سن یا سـ؋ـر باشید بر شما آسان گر؋ـتـہ شدہ است. در حقیقت این آیـہ راـہ عذرتراشے را بر بهانـہ گیران بستـہ است!  
   
    
   
    
   
    
   
 • روایت بسیار زیبایے از امام صادق علیـہ السلام نقل شدہ ڪه: «ما ضَعُـ؋ـَ بدنٌ عمّا قَوِیَت علیـہ النِیَّة؛ هیچ بدنے نسبت بـہ آنچـہ ارادہ بر انجام آن قوے باشد ناتوان نیست.» (من لایحضرہ الـ؋ـقیه، ج 4، ح 5859؛ وسائل الشیعه، ج 1)  
 مصداق بارز این روایت در روزہ روزهاے بلند و گرم تابستان مشهود است. برخے در زمستان ڪـہ مے خواهند روزہ بگیرند مے گویند اے وای! ڪے مے تونـہ 8 ساعت روزہ بگیره! آن شخص وقتے روز 10 ساعت مے شود همان جملـہ را تڪرار مے ڪند و باز بـہ راحتے قادر است این واجب را بجا بیاورد. او در تابستان هم گلایـہ مے ڪند ولے باز قادر است حتے 17 ساعت در گرما روزہ دارے ڪند. پ๛ این نشان مے دهد بدن انسان قدرتش خیلے بیش از اینهاست و این ارادہ و قدرت ذهنے ماست ڪـہ ڪم مے آورد وگرنـہ خداوند بـہ این بدن قدرت انجام ڪارهاے شگـ؋ـت انگیزے دادہ است.  
   
    
   
    
   
    
   
 • از طر؋ دیگر نباید ؋ـراموش ڪنیم ڪـہ خداوند این قدرت را بـہ بدن ما دادہ است تا سخت ترین مشڪلات را تحمل نماییم نـہ اینڪـہ بـہ سادگے در برابر اولین سد محڪم جا بزنیم! یڪے از مهمترین عرصـہ هاے امتحان این قدرت الهے ڪـہ در درون ما بـہ ودیعـہ نهادہ شدہ در هنگامـہ مشڪلات اقتصادے و مالے است. غالب اـ؋ـرادے ڪـہ مرتڪب گناـہ مے شوند بهانـہ شان تنگدستے و سختے زندگے و ندارے و از این قبیل است حال آنڪـہ خداوند ما را قوے آـ؋ـریدہ و دوست دارد ثمرہ این قدرت را در مقابلـہ با مشڪلات در وجود ما ببیند.  
   
    
   
 مرحوم شیخ محمدحسین زاهد (ره) نقل مے ڪند: یڪے از اولیاء خدا، شب ڪـہ بـہ خانـہ اش ر؋ـت، بـہ همسرشگـ؋ـت ڪـہ روغن در چراغ بریزد و چراغ را روشن ڪند همسرش گـ؋ـت در خانـہ روغن نداریم. سپ๛ گـ؋ـت لااقل غذایے بیاور تا بخوریم. همسرش گـ؋ـت هیچ غذایے هم براے خوردن در خانـہ نداریم! مے گویند آن شب از خوشترین شبهاے عمر آن ولیّ خدا بود و تا صبح شڪر خدا را مے ڪرد ڪـہ خدایا مگر من چـہ ڪردہ بودم ڪـہ در یڪ شب این دو نعمت بزرگ را بـہ من عطا نمودی! مرحوم مجتهدے تهرانے (ره) ڪـہ این نڪتـہ را از شیخ نقل مے نمود مے گـ؋ـت: خود مرحوم شیخ نیز همین طور بودند و وقتے با ایشان احوالپرسے مے ڪردے آنچنان سرشان را تڪان مے دادند و مے ؋ـرمودند: الحمداللـہ الحمدالله، ڪـہ گویا تمام عالم از براے ایشان است و هرگز اظهار ؋ـقر و ندارے نمے ڪردند.  
 ثواب روزہ دارے  در جمع روزہ خواران  
 امام جعـ؋ـر صادق علیه السّلام روایت كردہ است كـہ رسول خدا صلّے اللَّـہ علیـہ و آلـہ و سلّم ؋ـرمودند: «مَا مِنْ صَائِمٍ یَحْضُرُ قَوْماً یَطْعَمُونَ إِلَّا سَبَّحَتْ أَعْضَاۆُهُ وَ كَانَتْ صَلَاةُ الْمَلَائِكَةِ عَلَیْهِ وَ كَانَتْ صَلَاتُهُ اسْتِغْـ؋ـَارا »هیچ روزہ دارے در میان گروهے كـہ مشغول خوردن غذا هستند، حاضر نمی‏ شود مگر آنكـہ اعضاے بدن او بـہ تسبیح مشغول شوند و ؋ـرشتگان بر او درود و صلوات ؋ـرستند، و درود و صلوات ؋ـرشتگان، طلب آمرزش از براے اوست.«ثواب الأعمال و عقاب الأعمال،ص115»  
 قدر روزهاے آخر ماـہ رمضان را بدانیم  
 امام مجتبے علیـہ السلام در روزهاے پایانے ماـہ مبارڪ رمضان از كنار جماعتے كـہ مشغول خندہ و شوخے بودند عبور كردند. حضرت با ناراحتے بـہ آنها ؋ـرمود: « خدا ماـہ رمضان را میدان مسابقـہ بندگان قرار دادہ است. دستـہ اے گوے سبقت مے ربایند و پیروز مے شوند و تعدادے هم از دیگران عقب مے مانند و سراـ؋ـكندہ مے شوند.  
   
    
   
 عجیب است در روزے كـہ پیشے گیرندگان پیروز شدہ اند و عقب ماندگان زیانكار گردیدہ اند، جمعے بـہ شوخے و خندہ مشغولند. بـہ خدا سوگند اگر پردہ در اـ؋ـتد، امروز نیكوكار، مشغول پاداش خود و عقب اـ؋ـتاده، گر؋ـتار بدیهاے خود است و براے احدے ؋ـرصتے جهت شوخے و لهو و لعب باقے نمے ماند.» (شیخ صدوق، من لایحضرہ الـ؋ـقیه، انتشارات اسلامیه، بے تا، ج2، ص174 )